Thuis

THUIS vertelt het grappig, grotesk en kluchtig verhaal van een disfunctionele Vlaamse familie in de jaren zeventig.

Een gefrustreerde man, een gefrustreerde vrouw, het komt wel vaker voor. Aan de basis van de frustratie van de vrouw ligt in dit geval geen jong meisje, maar een oude dame. Ze moeten haar verzorgen zolang ze nog leeft. Die afspraak hoort bij het kopen van haar gigantische huis op lijfrente. De zoon van het echtpaar, Rik, komt na meer dan twee jaar terug naar huis en heeft een vriendinnetje meegebracht, Sonja. Bij zowel moeder Monique als vader Theo maakt dit veel emoties los. Beiden zien hun zoon als een kans om eindelijk eens hun hart te luchten.

Grote ambities, maar geen succes. Leugens, opportunisme, bedrog en geen wederzijds respect. 3 generaties die in het verleden leven. Mannen blijven vrouwen teleurstellen. De jonge mensen proberen zich te bevrijden maar het lukt hen niet.

Wij brengen met dit stuk hulde aan het genie van één van de meest gelauwerde literaire kunstenaars van Vlaanderen: Hugo Claus (Brugge 1929 – Antwerpen 2008), dichter, schrijver, kunstschilder en filmmaker. THUIS werd geschreven in 1975 en is ongetwijfeld één van zijn meest markante theaterstukken.

Bekijk het premièreverslag

cast

als Theo Vandaele (Pa)
Koen studeerde theater aan het Conservatorium van Antwerpen en debuteerde in 1988 bij de Blauwe Maandag Compagnie in Luc Perceval's legendarische enscenering van De Meeuw van Anton Tjechov. Sinds 1990 is hij als freelance acteur werkzaam bij diverse gezelschappen. Met Compagnie Marius toerde hij in Frankrijk, Nederland en Vlaanderen. Met een cyclus rond de Franse auteur Marcel Pagnol stond hij op diverse festivals in binnen- en buitenland.
Koen speelt ook geregeld mee in musicals. Zo speelde hij Frank 'n Furter in The Rocky Horror Show, King Arthur in Spamalot, Kapitein Von Trapp in The Sound of Music, en grandpa Joe in Charlie en de Chocoladefabriek.
Op televisie is hij vooral bekend van zijn rollen in Aspe, Salamander en 13 Geboden.

als Monique Vandaele (Ma)
Marleen studeerde af aan “ Studio Herman Teirlinck “ in 1980. Tussen 1980 en 1995 was ze free-lance actrice en werkte zowel voor Theater als televisie .
In 1995 werd ze werelberoemd in Vlaanderen , door haar rol van“ Simonneke Backx” in de serie “ Thuis” .
Om de band met het theater niet te verliezen , bleef ze zelf voorstellingen creëren en spelen vnl bij Theatergezelschap Paljas .
De laatste jaren speelde ze bij studio 100 in “ 40-45” en “De Red Star Line .

als Lena Vergote
Marilou is een veelzijdige, professionele actrice met een bijzonder rijk gevulde carrière in het theater, de film en op TV. Jarenlang vast verbonden aan het N.T. Gent en K.N.S. Antwerpen (nu Toneelhuis). Ze speelde er allerhande rollen uite het moderne en het klassieke reprtoire. In de jaren ’90 ging ze freelance en tot op heden acteert ze bij meerdere theatergezelschappen en productiehuizen. Vrij recent speelde ze nog Prinses Dragomiroff in “Moord op de Oriënt Express” (Backstage Producties) en Nicole in “Minerva veur altijd” (Het Achterland).
Op TV speelde ze in ontelbare series en lange tijd was ze moeder Lisa in “Lili en Marleen”. In de film “De Paniekzaaiers” (Patrick Lebon) was ze de vrouw van Gaston Berghmans, in “Confituur” (Lieven Debrauwer) speelde ze Emma en in “Meisjes” (Geoffrey Enthoven) vertolkte ze de hoofdrol Claire.

Zwart-wit foto van een man met krullend haar en een snor, gekleed in een hoodie met kettingen, tegen een neutrale achtergrond.

als Rik Vandaele (zoon)
Briek Lesage is een Belgische acteur en fotograaf. Hij studeerde Drama en Fotografie aan de School of Arts, KASK, in Gent. Tussen 2012 en 2016 speelde hij bij NTGent in de productie Platonov onder regie van Luk Perceval. Hij vertolkte diverse rollen in tv-series en films, waaronder zijn recentste 'returning role', Vic Vincke, in de telenovelle Lisa (2021-2023).
Briek zijn avontuurlijke ziel is als een nijlpaard dat zich achter een lantaarnpaal probeert te verstoppen; van mijlenver te zien! Hij is iemand die de diversiteit van het leven omarmt en ernaar streeft om de schoonheid ervan vast te leggen, waarbij hij de verbinding tussen mensen en hun omgeving centraal stelt. Zijn liefde voor het verhaal komt duidelijk naar voren, hetzij in zijn acteerwerk, hetzij in zijn fotografie."

als Sonja
Britt Das (1998) is net afgestudeerd als actrice aan de toneelopleiding LUCA Drama. Als speler heeft Britt een voorliefde voor het schijnbaar oppervlakkige, met het oog op de laag die net onder die oppervlakte zit. De spanning vlak onder het banale. Ze speelt vaak met de dunne grens tussen die twee verschillende werelden. In een spreidstand tussen een diepe liefde voor het Vlaamse repertoire en haar verlangen om toch het glazen plafond te breken, zoekt ze naar manieren om beiden een plaats te geven op de vloer.
Diezelfde tweestrijd in haar medemens blijft een wederkerend thema: de vertrouwde, dagdagelijkse sleur tegenover onze onconventionele verlangens en lelijke lusten, zorgen voor performances die datgene wat net onder de huid zit openkrabben om het vervolgens ironisch te likken.

Een vrouw zit aan een ronde tafel in een donkere ruimte. Op de tafel staan een pan en een bord. De vrouw draagt een beige trui over een gestreept hemd. Er is nevel aanwezig en op de achtergrond staat een kast met een vaas erop.

Een man staat bij een ronde tafel met een donkere achtergrond en rook. Er staat een gietijzeren pot op tafel.

Een man zit aan een tafel in een donkere kamer, gekleed in een bruine leren jas en een patroon overhemd. Hij kijkt serieus naar de camera. Op tafel staat een grijze kookpot en een bord. De achtergrond is vaag, met rook of mist die de scène vult.

Drie personen aan een tafel met een pot, in een donkere kamer.

Thuis, een geestig, door dialoog gedreven melodrama, is een interessant verbindingsstuk tussen Claus’ grote succes op het toneel Vrijdag (1969) en zijn bewust Vlaams-gekleurde romans Het verlangen (1978) en Het verdriet van België (1983). Hij verwerkte er in een door-en-door Vlaamse setting veel gegevens in uit zijn familiegeschiedenis. Het stuk werd in 1975 voor het eerst gespeeld, op een Amsterdamse scène. Het is bij uitstek een stuk van zijn hand dat steeds weer een nieuwe kans verdient.

Mark Schaevers

creatives

Robert Sian is afkomstig van Schotland. In 1981 stichtte hij het gezelschap Confederacy of Fools. In 1987 won hij de British Young Director of the Year Award.
Van 1993 tot 1998 was hij artistiek leider van Torka-T. In 1997 stichtte hij het gezelschap Tableau nr.1 Voor Tableau nr.1 regisseerde hij o.a. Lepelkop, Vluchtwegen, Marathon, Onegin, de kleine dingen, April in Paris en Ik en Robin Hood.Als freelance voor o.a. Hull Truck, The Bush Theatre, Chester Gateway, Het Raamtheater, De Komedie Compagnie, KJT, RVT, Het Fakkeltheater, Compagnie de C, Mamzels en De Kolonie.

Tom Boute bouwde de afgelopen twintig jaar aan zijn expertise. Hij ontwierp in het verleden o.a. platenhoezen voor Belgische bands zoals Absynthe Minded, The Van Jets, Trixie Whitley … Als merkstrateeg werkte hij samen met topbedrijven. Vandaag is hij medezaakvoerder van communicatiebureau Stille Bliksem, waar hij merkstrategieën en communicatieplannen definieert en de vertaalslag naar visuele identiteiten en diverse communicatiedragers begeleidt.

Marc Cnops is een Belgische scenograaf. Hij studeerde filmregie aan het instituut Rits te Brussel.
Vanaf 1977 vestigde hij zich als freelance decor- en kostuumontwerper en werkte onder andere voor het Théâtre National te Brussel, het Nederlands Toneel Gent en het Arca-theater te Gent. Marc was van 1969 tot en met 2008 directeur van het Raamtheater. Voor één zee ontwierp Marc ook al het decor en licht voor ‘Achter de Schermen’.

Marie Dries staat in voor de kostuums en de styling. Marie werkt o.a. voor de Studio 100 producties “40-45” en “Daens”, “Vergeet Barbara”, “De Red Star line” en voor diverse andere theaterhuizen, zo werkte ze ook al voor de Vlaamse Opera en Théâtre Royal de la Monnaie.
Marie ontwierp voor één zee ook al de kostuums voor ‘Achter de Schermen’.